Waarop trakteer jij als je jarig bent?

In Spelen met Conflicten hebben we 50 situaties beschreven, die allemaal een mediation of een conflictcoachingstraject hebben opgeleverd. We laten deelnemers aan de workshop bedenken waarom zo’n situatie nou een conflict opgeleverd zou kunnen hebben. Een van de kaartjes luidt: De manager trakteert op gevulde koeken, de medewerkers op vlaai. Dat kaartje wordt door veel deelnemers volstrekt belachelijk gevonden. Wie gaat er nou zeuren om een traktatie? Toch merk ik in mijn praktijk dat traktaties heel gevoelig kunnen liggen.
Bijvoorbeeld:
- De slanke den van het directiesecretariaat, die alles kan eten en nooit een gram aankomt, is in mei jarig. Haar collega’s zijn dan allemaal straf aan het lijnen, want ze willen op vakantie in bikini kunnen liggen. Zij komt aanzetten met slagroomtaart en is verontwaardigd als niemand mee wil eten. Ze mogen toch wel een keertje zondigen?
- Een van de teamleden heeft suikerziekte. Maar een van de collega’s houdt er rekening mee en koopt voor hem suikerloos gebak. Ondanks hun beloften, vergeten de anderen dat steeds, zodat hij op de meeste verjaardagen mistroostig toekijkt. Hij houdt zo van lekker eten en van gebak.
- Een van de teamleden mag vanuit geloofsovertuigingen veel producten niet eten. Fruit is wel toegestaan. De andere teamleden willen geen moeite doen voor iemand die uit geloofsovertuiging geen gebak eet. Zij viert de verjaardagen niet meer mee.
- Een Jehovagetuige viert geen verjaardagen. Het hele team keurt het af, dat zij niet mee doet. De secretaresses leggen steeds een gebakje op haar bureau en zijn boos, dat zij daar boos om wordt.

In al deze zaken ging het helemaal niet om de traktatie, maar om de aandacht en het respect erachter.