Illusie van controle

De speld schreef een grappig stukje over privé communicatie. Miljarden gesprekken moeten over omdat ze zijn ingezien door de NSA, waardoor ze ongeldig zijn verklaard. Het waren geen echte privé gesprekken meer.

De aanleiding tot dit bericht was verre van grappig. Onder het mom van veiligheid wordt iedereen in de gaten gehouden door veiligheidsdiensten en overheden. Ook in Nederland.

Vergelijk de situatie van burgers van een land met die van kinderen uit een gezin. De vergelijking kind - burger of ouder - overheid loopt in een aantal opzichten natuurlijk mank, maar als je kijkt naar de machtsverhouding dan is er een parallel te trekken. Zowel de ouder als de overheid heeft meer macht dan het kind of de burger.
De meeste ouders zijn in meer of mindere mate bang dat hun kind op het internet in aanraking komt met een pedofiel. Dat is ook afschuwelijk. Om dat te voorkomen zouden ze waarschijnlijk het liefst alle acties van hun kind op het internet volgen en lezen. Veel ouders kiezen hier niet voor omdat ze dit een inbreuk op het privé leven van hun kind vinden. Ook omdat ze de vertrouwensband met hun kind niet op het spel willen zetten. Dit laatste vereist respect en vertrouwen en dat gaat nu eenmaal niet samen met volledige controle.

Het besluit van de overheid om alles van haar burgers te (laten) lezen, is ondoordacht. Het houdt geen rekening met het recht op privacy van haar burger, terwijl het de veiligheid van diezelfde burger niet kan garanderen.
De reactie van de burger dat de overheid mee mag kijken als daarmee aanslagen worden voorkomen, is net zo ondoordacht.
Hoe voorkomt de overheid aanslagen door het lezen van onze privé informatie? De meeste Nederlanders zullen geen terroristische acties aan het plannen zijn, dus die info levert niets op. Je vindt geen speld door de hooiberg te vergroten.
Feitelijk geeft de burger de overheid toestemming om haar tijd en ons geld te verdoen....

De illusie van controle verbloemt de onmacht aan beide kanten.